24 Aralık 2013 Salı

Hafta ortası hikayesi ve şarkısı :)

Bakmayın sabah sabah güldüğüme şu koca şehirde geçinmek ne kadar zormuş yahu ay sonunu getirememenin ne demek olduğunu şimdi daha iyi anlıyorum bizzatihi yaşayarak :)) Tabi ufacık maaşla kocaman bir aile geçindiren insanları da atlamamak lazım. 


Ben acıbadem de ikamet ediyorum İstanbul da yaşayan ve Acıbadem'i bilenler e hatırlatma bilmeyenlere de tanıtma olsun bu yazı :) Acıbadem Köprüsü'nün merdivenlerinde oturan ve kendi çapında mendil satan ama üşüyen bi amca var. Yanından geçerken insanlar ya yanına koyduğu kutuya üç beş kuruş bişey atarlar ya mendil alırlar ya da görmezlikten gelerek yanından hızlı hızlı çıkarlar. Geçen gün köprünün ayağında indim, yukarı doğru çıkarken amcayı gördüm baktım çantamda sadece 1 lira var bi de öğlen yemeğinden kalma ekmeklerim var( ekmek atma adedim yok şükür) ekmekleri çıkarıp adama uzattım istememesi muhtemeldi ama ekmekleri elimden aldı ve gözlerinin içindeki gülümsemeyi görmek bana inanılmaz keyif verdi. Elini kaldırarak teşekkür etti ve ekmeği çantasına koydu. İşte o zaman anladım küçücük bir maaşla kocaman aile nasıl geçinir, herşey gülümsemekten ve şükretmekten geçiyor :) bu günün hikayesi bu olsun, ekmeklerinizi atmak yerine paylaşmayı seçin o zaman daha mutlu oluyorsunuz. Bugünün şarkısı da aşağıda, ilk dinlediğimde çok anlamsız çok itici gelmişti ama sonra bağımlılık yaptı diyebilirim, keyifli dinlemeler :))

Vee tabiki mutlu bir gün geçirmenizi dilerim, gülümsemeyi unutmayın :) 

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder