18 Kasım 2013 Pazartesi

Körler gece uyur mu?

Bir yıl oldu bunu yaşayalı..
Bir sabah uyandığımda sağ gözümün önünde bir perde olduğunu farkettim. Bulanık görüyordu gözüm, gözümün önüne, kirpiklerime çapak düşmüş olabileceğini düşündüm. Çok üstelemedim, önemsemedim, gözlerimi ovuşturdum, kalktım yüzümü yıkadım sol gözümle sağ gözümü kıyasladım birini kapattım diğerini açtım gözlüğümü taktım, gözlüksüz baktım ama her görüntü aynıydı bir gözüm diğer gözümden daha bulanık görüyordu. Ama ben yine önemsemedim, geçer nasıl olsa dedim ama geçmedi benim bütün günümse iki gözümü kıyaslamakla geçti.. Ertesi gün göz doktoruna randevu aldım. Cumartesi sabahına.. Cuma gecesi uyudum, uyandım her uyandığımda önce sağ gözümü kapattım sol gözümle baktım sonra sol gözümü kapattım ama sağ gözümle bakamıyordum ki.. Cumartesi sabahı ablamla birlikte gittik göz doktoruna annem ve babam yanımda değillerdi. Onların yokluğunda güçsüz düşüyor zaten bedenim de ruhumda.. Muayenenin ardından sağ gözümde %80 oranında görme kaybı olduğunu söyledi doktor. Ben de ablam da şok olmuştuk. Görmüyordum daha ötesi yoktu. O gün bir sürü şey yapıldı gözüme film çekildi vücuduma kırmızı bir ilaç verildi göz damarlarını daha rahat görebilmek için tahliller yapıldı.. Korktum, çok korktum ama dayandım, ablam en büyük destekçimdi günün sonunda çıkan tahliller sonucunda "viral retinit" teşhisi konuldu. Neydi ki o? Bundan sonra tek gözle mi görecektim? Alışmalı mıydım? Gittiğim doktor da çok şaşırdı doktorluk hayatları boyunca en fazla 2 kere gördükleri bir olay olduğundan bahsetti. Retina konusunda uzman olan doktor çağrıldı hastaneye "ben zaten hep özel hastalıklar peşinde koşmuşumdur; öyle ya neler atlattı şu vücudum ne zorluklar aştı bunu da aşar elbet.." diye geçirdim içimden. Bu hastalığın ameliyatla tedavisi yokmuş, ilaç verdi doktor iki tane de damla. Kortizon başladı hep korkardım ondan kilo aldırıyordu çünkü biliyorum ama söz konusu görmek olunca gözün gözünden başka hiçbirşeyi görmüyor ki.. Tek gözüm hasarlıydı ama ben her sabah uyandığımda ya diğerine de sıçradıysa korkusuyla uyandım, öyle ya doktor da bundan korktuğunu söylemişti bana. Uzun bir süreçti, geçer dedi doktor "ama yine de kalır en azından %20'si kalır.." Yaklaşık 2 ay nerdeyse hergün hastaneye taşıdım kendimi doktorlarla ahbap oldum alıştılar artık bana gülümsedim ama vazgeçmedim gülümsemekten tek gözüm görüyordu ya nasılsa bir yandan korkuyordum korkum yüzüme yansıyordu hissediyordum ama ben yine de gülümsüyordum.. 2 ayın sonunda "bunu da atlattım helal olsun" dedim kendime bu sefer. Doktorlarım da şaşırdı hastaneye her gittiğimde gel bi bakim gözüne dediler bana 3ü ayrı ayrı her baktıklarında biraz daha iyiye gidiyordum çünkü başarıyordum iyileşiyorum. Çünkü biliyordum ben istersem yapardım..
Neden başlığım körler gece uyur mu oldu? Bugün iki adam gördüm biri sağlam diğeri ise kör. Gördüğümde akşamdı hava soğuktu bugün nasıl yaşar bu insanlar dedim. Geçen gün öğle arasında bankada lavaboya çıktım bizim güvenlik abimiz öğle aralarında ışıkları kapatır lavaboya girdiğimde farkettim ışıkların kapalı olduğunu. seslenmedim. kapıyı kapattım ve birkaç dakika olsa da anlamak istedim tamamen görmemenin ne demek olduğunu. Görmeyen insanların nasıl yaşadığını. Evet ben tekrar kazandım gözümü ama ya en başından beri görmeyenler? Ya da önce gören ve sonradan dünyayı görmeye gözlerini kapatanlar? Ya da gözleri görüp ama aslında görmeyen insanlardan daha çok kör olanlar? Ya da gören ve gördüğünün kıymetini bilenler? Hangi kategorideyiz biz acaba? Gerçekten çevremizde olanların farkında mıyız yoksa gözlerimizden çok gönlümüzü mü kapattık dünyaya? Gözlerinizin güzellikleri görürken görmeyenlere ışık olması dileğimle.. İyi geceler..

4 yorum:

  1. Çok geçmiş olsun..!
    O kadar yoğun çalışıyoruz ki ne gönül gözümüz ne de gözümüz gerçekten hiç bir şeyi görmüyoruz.Sevgilerimle.:)

    YanıtlaSil
  2. Teşekkür ederim aslında bahsetmek istediğim yoğun olduğumuzdan dolayı çevremizdeki hiçbirşeyi göremememizdi siz çok güzel ifade etmişsiniz duygularımı :) Katbekat sevgilerimle :)

    YanıtlaSil
  3. Hani derler ya neren agrisa canin orda. Ben de 1,5 yil once gozumden epey agir viral enfeksiyon kapmistim ki hala kismen de olsa varligini surduruyor.

    Soyle bir yazi yazmistim gozumun yildonumunde :) http://afede-hali.blogspot.com/2013/05/takvimlerde-yolculuk-23-mayis.html

    Kaybetmeden anlamak lazim herseyin, herkesin degerini. Cok gecmis olsun..

    YanıtlaSil
  4. Size de çok geçmiş olsun sevgili blog arkadaşım. Halimden anlayan birinin olması kendimi yalnız hissetmemem için adeta derman. Kaybetmeden anlamak lazım görmenin kıymetini hem kendi gözümüzle hem gönül gözümüzle.. :)

    YanıtlaSil