14 Nisan 2013 Pazar

Pazartesi Sendromu mu? O kim ki?

Pazartesi Sendromu mu? O da kim yahu? Henüz tanışmadık kendisiyle.. :)

Mükemmel bir haftasonunun ardından hiiç sendroma falan giremem arkadaş ben :) İşim var yahu benim, şükretmek varken neyin sendromu bu acaba :))
Haftasonu eğitimdeydim.Önceki paragrafın başını okuyan az önce mükemmel dedi şimdi de eğitim diyo ne oluyo diyebilir. Ama ben çok keyif aldım :) Belki de katıldığım ilk eğitim olduğu içindir. Gerçi eğitimin içeriği benim için biraz ağırdı ama yine de bilmediğin bişeyleri öğrenmek en az bildiğin şeylerin üstünden geçmek kadar eğlenceli benim için :) Yepyeni insanlarla tanıştım; farklı farklı şehirlerden, eğer biri okursa hepsine haber versin; ben herkesi çok sevdim :))
Yarın yepyeni bir hafta başlıyor.. Zaman ne kadar çabuk geçiyor yahu. Herşey ne kadar hızlı gelişiyor.. Hayatı uzaktan izlemektense sabahları yataktan kalkıncaya kadar sendrom yaşamayı ama yataktan kalktıktan sonra en büyük varlığım olan gülümsememi suratıma takmayı çok seviyorum :)) suratıma takmak dedimse zorla değil; gülümsemek içinizden gelen bişeydir, ruh haliniz ne olursa olsun :))
Yarın için bence hepimiz hazırız; güne en sevdiğimiz müziklerle başlayabiliriz, içimiz kıpır kıpır işe gidebiliriz. Bu geceyi yarının güzelliğine açılacak gözlerimize bir dinlence olarak seçip sıkılmadan, "demoralize"olmadan kendimizi sever gibi; işimizi severek geçirebiliriz :))
Ben işe yeni başladım çok heyecanlıyım dediğimde; "yakında sıkılırsın" tepkisini almak aslında çok garip geliyor bana. Yahu insan çalışmaktan niye sıkılsın ki; tamam ara ara olur kaçmak, kendini dinlemek istersin ama çalışmak yaşamak gibidir; hatta yaşamak; çalışmanın ta kendisidir. Sıkılacağımı hiç sanmıyorum :)

Herkesin hayatı "sıkılmadan" yaşaması dileğimle..

Hadi yarın olsun işe gidelim :))



Hiç yorum yok:

Yorum Gönder