19 Nisan 2013 Cuma

Ne Garip Yer Şu İstanbul..

İstanbul... Hem kendine sıkıca bağlayan hem de kendinden soğutan bir havası var İstanbul'un.. Kendine öyle bir bağlıyor ki vazgeçmek imkansız hale geliyor bir süre sonra..Henüz 6 ay oldu İstanbul'a geleli.. Büyülü, bambaşka bir şehir.. Yaşaması zor, herkes için; ama yaşaması ayrı bir zevk.. Kim bilir kimlerin hayallerini taşıyor koynunda, kim bilir kimlerin hayallerini yıkıyor gerçekliğiyle..Seviyorum bu şehri, bütün kaosuna, bütün keşmekeşliğine rağmen.. Sokakta yürürken insan kalabalığını seyretmeyi seviyorum.. Akşam olunca ışıkların dansını seyretmeyi seviyorum.. Sabahları otobüsle işe giderken duraklardaki insanlara bakıyorum, istemsizce gözüm takılıyor; herkesin yüzünde bir huzursuzluk, herkesin içinde bir korku var sanki.. Kimsenin yüzü gülmüyor.. Dudaklarında en ufak bir gülümseme belirtisi yok ki; çoğunun kaşları da çatık.. Hem seviyorum hem de korkuyorum bu şehirden.. Ya bir gün benim gülümsememi de çalmak isterse benden..

2 yorum: